Kapitalizacja rynkowa

Kapitalizacja rynkowa – wartość obiektu obliczana na podstawie aktualnej ceny rynkowej (giełdowej). Ten wskaźnik finansowy jest wykorzystywany do oceny całkowitej wartości instrumentów rynkowych, podmiotów i rynków. W szczególności są one wyróżnione:

Kapitalizacja rynkowa papieru wartościowego jest wartością rynkową jednego wyemitowanego papieru wartościowego określonego typu. Najczęściej stosuje się notowania giełdowe;
Kapitalizacja rynkowa spółki akcyjnej jest szacunkową wartością wszystkich akcji tej spółki akcyjnej. Jest to iloczyn liczby akcji spółki akcyjnej po ich aktualnej cenie.
Kapitalizacja rynkowa rynku akcji to całkowita wartość rynkowa papierów wartościowych będących przedmiotem obrotu na tym rynku.

Poziomy kapitalizacji
Kapitalizacja rynku akcji w 2012 r. wyniosła 45% PKB w Rosji. W krajach rozwiniętych wskaźnik ten jest znacznie wyższy (dane dotyczące PKB przeliczone na euro według kursu siły nabywczej podane są w nawiasach):

USD: 10,7 bln EUR (108% PKB)
Unia Europejska: 6,0 bln EUR (59% PKB) [10,98 bln EUR przy 108% PKB].
Japonia: 2,4 bln EUR (75 % PKB) [ 3,46 bln EUR przy 108 % PKB].
Spółka Akcyjna
Wielkość kapitalizacji rynkowej i jej wzrost są często cechą charakterystyczną sukcesu spółki akcyjnej. Terminalizacja jest czasami używana jako synonim kapitalizacji rynkowej, ale czasami oznacza sumę kapitalizacji rynkowej i zadłużenia długoterminowego.

Kapitalizacja rynkowa niekoniecznie odzwierciedla rzeczywisty stan rzeczy w spółce akcyjnej, ponieważ cena akcji zależy od oczekiwań co do przyszłych zysków i spekulacji. Na przykład pod koniec lat 90-tych kapitalizacja rynkowa wielu firm Dotcom osiągnęła miliardy dolarów, mimo że firmy te nie tylko nie wypracowały zysku, ale często w ogóle nie prowadziły sprzedaży.

Innymi słowy, kapitalizacja rynkowa to cena, po której rynek wycenia spółkę na podstawie ostatnich transakcji na akcjach.

Według hipotezy Modiglianiego Millera, finansowanie z kredytów i pożyczek nie ma wpływu na wartość firmy dla rynku.

Największą firmą pod względem kapitalizacji rynkowej jest Apple – na dzień 02.08.2018 r. kapitalizacja rynkowa spółki wyniosła 1 bilion dolarów, co stanowi największą wartość na świecie[2]. Historyczny rekord Microsoftu XX wieku – w 1999 r. kapitalizacja osiągnęła 616,3 mld dolarów (w tym inflacja dziś wynosi około 875,8 mld dolarów).

Niewystarczające zasady kapitalizacji
Kapitalizacja jest to wycena wartości przedsiębiorstwa, działki, papierów wartościowych i innych nieruchomości poprzez obliczenie danej sumy spodziewanych dochodów pobieranych za cały okres jej zamierzonego wykorzystania.

Kapitalizacja może być niewystarczająca, wystarczająca lub zbędna w zależności od stosunku kapitału ekonomicznego spółki do kapitału spółki, który faktycznie istnieje w danym momencie.

Nadmierna kapitalizacja często powoduje niezadowolenie inwestorów, ponieważ nieefektywnie wykorzystuje się środki pieniężne: wolne środki finansowe firmy nie są inwestowane, nie przynoszą dodatkowego dochodu i są kapitalizowane.

„Niedostateczna kapitalizacja“ lub „cienka kapitalizacja“ występuje najczęściej w sytuacjach, gdy działalność spółki finansowana jest z pożyczonych środków. Doktryna ekonomiczna nazywa niewystarczającą kapitalizację „dążeniem do zmniejszenia podstawy opodatkowania poprzez sztuczne zwiększanie kosztów obsługi zadłużenia …“. (Burns L., Krever R. „Opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej i inwestycji“. 1998).

Kapitalizacja firmy (metody)
Kapitalizacja dzielonej stopy procentowej – do oszacowania prognozowanych przepływów pieniężnych z tego samego obiektu stosuje się dwie różne stopy procentowe lub stopy dyskontowe.

Kapitalizacja dochodów. Kapitalizacja zysków jest to kalkulacja wartości bieżącej zysku netto, który ma zostać wypracowany w przyszłości.

Kapitalizacja liniowa – metoda obliczania współczynnika kapitalizacji dla nieruchomości poprzez dodanie do stopy procentowej normy liniowego zwrotu kapitału.

Kapitalizacja bezpośrednia ogólna (Direct total capitalization) – metoda polega na podzieleniu zysku operacyjnego netto przez współczynnik uzyskany w wyniku analizy obiektów porównywalnych i porównania przychodów z tych obiektów z cenami ich sprzedaży.

Schreibe einen Kommentar

Deine E-Mail-Adresse wird nicht veröffentlicht. Erforderliche Felder sind mit * markiert.